حامي

تو مرد باش ...

hami85 — Wed, 23 Sep 2009 10:57:02 GMT

ز سرگذشت چمن دل به درد می آید

ببند پنجره را باد سرد می آید

دریغ باغ گل سرخ من که در غم او

همه زمین و زمان زار و زرد می آید

نمی رود ز دل من صفای صورت عشق

وگر بر آینه باران گرد می آید

به شاهراه طلب نیست بیم گمراهی

که راه با قدم رهنورد می آید

تو مرد باش و میندیش از گرانی درد

همیشه درد به سروقت مرد می آید

دگر به سوز دل عاشقان که خواهد خواند

دلم ز ناله بلبل به درد می آید

شعر از: ه.ا.سایه

این قطعه نوستالژیک با نام "به یاد آن گذشته" را هم از دست ندهید (+)

بگذار تا بنوشمت ...

hami85 — Thu, 17 Sep 2009 15:46:18 GMT

خورشید آرزو

بگذار سر به سينه من تا که بشنوی

آهنگ اشتياق دلی دردمند را

شايد که بيش از اين نپسندی به کار عشق

آزار اين رميده سر در کمند را

بگذار سر به سينه من تا بگويمت

اندوه چيست؟ عشق کدامست؟ غم کجاست؟

بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان

عمری است در هوای تو از آشيان جداست

دلتنگم آنچنان که اگر بينمت به کام

خواهم که جاودانه بنالم به دامنت

شايد که جاودانه بمانی کنار من

ای نازنين که هيچ وفا نيست با مَنَت

تو آسمان آبیِ آرام و روشنی

من چون کبوتری که پَرم در هوای تو

يک شب ستاره های تو را دانه چين کنم

با اشک شرم خويش بريزم به پای تو

بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح

بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب

بيمار خنده های تو ام بيشتر بخند

خورشيد آرزوی منی گرم تر بتاب

شعر: فريدون مشيری

این قطعه زیبا را با صدای همایون شجریان در اینجا (+) بشنوید.

چـراغ چشم تو سبز است و ...

hami85 — Sat, 12 Sep 2009 03:34:18 GMT

تو کیستی

تـــو کـیـسـتـی کـه مـن اینگـونـه بی‌تو بـی‌تـابـم

شــب از هــجــوم خیــالــت نـمــی‌بــرد خــوابــم

تـــو کــیـسـتـی کـه مـن از مـوج هـر تبسـم تــو

بـــســان قــایــق ســرگــشــتــه روی گـــردابــم

مــــن از کــــجـــا ســر راه تـــــو آمـــدم نـــاگــاه

چـــه کـــرد بــا مــن آن نـــگـــاه شــیــــریـــن آه

تــو دوردســت امیــدی و پــای مـن خسته است

چـراغ چشم تو سبز است و راه من بسته است

تـــو آرزوی بـــلـــنـــدی و دســـت مـــن کــــوتــاه

مــدام پــیـش نـگـــاهــی مـــدام پــیــش نــگــاه

چــــه آرزوی مــحــالـی‌اسـت زیــســتــن بــا تــو

مـــرا هـمـیــن بـگـذارنـــد یــک ســخـــن بــا تــو

فريدون مشیری

این شعر زیبا را با صدای همایون شجریان اینجا (+) بشنوید.

بی همزبان

hami85 — Thu, 06 Aug 2009 13:22:18 GMT

بی همزبان

هر دمی چون نی، از دل نالان، شکوه ها دارم

روی دل هر شب، تا سحرگاهان، با خدا دارم

هر نفس آهیست!

کز دل خونی

لحظه های عمر بی سامان می رود سنگین

اشک خون آلود هم دامان می کند رنگین

به سکوت سرد زمان، به خزان زرد زمان

نه زمان را درد کسی، نه کسی را درد زمان

بهار مردمی ها دی شد

زمان مهربانی طی شد

آه از این دمسردی ها خدایا!

نه امیدی در دل من که گشاید مشکل من

نه فروغ روی مهی که فروزد محفل من

نه همزبان درد آگاهی

که ناله ای خرد با آهی

داد از این بی دردی ها خدایا!

نه صفایی ز دمسازی به جام می

که گرد غم ز دل شوید

که بگویم راز پنهان

که چه دردی دارم بر جان

وای از این بی همرازی خدایا!

وه که به حسرت عمر گرامی سر شد

همچو شراری از دل «آذر» بر شد و خاکستر شد

یک نفس زد و هدر شد

روزگار ما بسر شد

چنگی عشقم راه جنون زد

مردم چشمم جامه به خون زد

دل نهم ز بی شکیبی، با فسون خود فریبی

چه فسون نا فرجامی، به امید بی انجامی

وای از این افسون سازی خدایا!

شعر از: مرحوم جواد آذر

> قطعه بی همزبان را با صدای استاد شجریان اینجا (+) بشنوید.

بدون شرح

hami85 — Tue, 14 Jul 2009 14:02:18 GMT

خیابان شهید مهندس موسوی

Can You Feel The Love Tonight

hami85 — Sun, 12 Jul 2009 17:19:18 GMT

ترانه " Can You Feel The Love Tonight " سروده تیم رایس 64 ساله، ساخته شده توسط التون جان 62 ساله و تنظیم شده توسط هانس زیمر که در سال 1994 برنده جایزه اسکار بهترین ترانه برای انیمیشن شیرشاه شده را از دست ندهید. (این موسیقی را بشنوید)

این فیلم و ترانه آن محصول کمپانی دیزنی است که با اقبال بسیاری در کشورهای مختلف جهان مواجه شد.

متن انگلیسی شعر:

Can You Feel The Love Tonight

There's a calm surrender to the rush of day

When the heat of the rolling world can be turned away

An enchanted moment, and it sees me through

It's enough for this restless warrior just to be with you

And can you feel the love tonight

It is where we are

It's enough for this wide-eyed wanderer

That we got this far

And can you feel the love tonight

How it's laid to rest

It's enough to make kings and vagabonds

Believe the very best

There's a time for everyone if they only learn

That the twisting kaleidoscope moves us all in turn

There's a rhyme and reason to the wild outdoors

When the heart of this star-crossed voyager beats in time with yours

ترجمه ای که با کمک یکی از دوستان عزیز انجام شد:

بعد از یک روز سخت، آرامشی از راه می رسد

وقتی که تنش های گردونه جهان از بین می روند

لحظه ای رویایی که مرا آرام می کند

با تو بودن برای این مرد نا آرام کافی است

و تو می توانی عشق را در این شب حس کنی

این جایی است که ما هستیم

همین برای این مرد سرگردان کافی است

که ما این فاصله را طی کنیم

و تو می توانی عشق را در این شب حس کنی

بهتر از آرامش را پیدا کنیم

ساختن اسطوره کافی است

بهترین را باور کنیم

این بهترین فرصت است تا بیاموزیم

که شهر فرنگ ما را به خواست خود می چرخاند

در دنیای وحشی بیرون نظم و علتی وجود دارد

وقتی که قلب این مسافر بداقبال، در زمان با تو بودن می تپد

این ترانه، در تیتراژ پایانی انیمیشن شیرشاه استفاده شده؛ البته ترانه دیگری با همین عنوان و با کمی چاشنی طنز و تغییراتی در متن با همین موسیقی در متن سریال هم به کار رفته است. ( متن شعر دوم / موسیقی دوم را بشنوید)

چندين هزار اميد بنى آدم

hami85 — Sat, 27 Jun 2009 07:33:18 GMT

گفتم كه مژده بخش دل خرم است اين

مست از درم در آمد و ديدم غم است اين

تاريك من نديد گر چشم باغ گريه

اى گل ز بى ستارگى شبنم است اين

باز اين چه ابر بود كه ما را فرو گرفت

تنها نه من، گرفتگى عالم است اين

اى دست برده در دل و دينم چه مى كنى

جانم بسوختى و هنوزت كم است اين

بى راه مى زنى آه از غمت كه زخمه

اى چنگى زمانه چه زير و بم است اين

يك دم نگاه كن كه چه بر باد مى دهى

چندين هزار اميد بنى آدم است اين ...

بخش هایی از سروده هوشنگ ابتهاج (سایه)

ردپا

hami85 — Thu, 25 Jun 2009 19:22:18 GMT

مار از پونه، من از مار بدم می‌آید

یعنی از عامل آزار بدم می‌آید

هم ازین هرزه علف‌های چمن بیزارم

هم ز همسایگی خار بدم می‌آید

کاش می‌شد بنویسم بزنم بر در باغ

که من از این‌همه دیوار بدم می‌آید

دوست دارم به ملاقات سپیدار روم

ولی از مرد تبردار بدم می‌آید

ای صبا! بگذر و بر مرد تبردار بگو

که من از کار تو بسیار بدم می‌آید

عمق تنهایی احساس مرا دریابید

دارد از آینه انگار بدم می‌آید

آه، ای گرمی دستان زمستانی من

بی‌تو از کوچه و بازار بدم می‌آید

لحظه‌ها مثل ردیف غزلم تکراریست

آری از این‌همه تکرار بدم می‌آید

شعر از محمد سلمانی

حرف حساب

hami85 — Sat, 13 Jun 2009 03:20:18 GMT

آنچه می بینم دیوار است ...

باید به هنر بازگشت؛ به اندیشه و عرفان !

میرحسین هم اشتباه کرد که آمد ...

این انتخابات شکست اخلاق بود.

۷ دلیل برای پیروزی موسوی در مناظره با احمدی نژاد

hami85 — Thu, 04 Jun 2009 22:03:18 GMT

/تحلیل مناظره ای که ۲ پیروز داشت!/

۷ دلیل برای اثبات پیروزی موسوی در مناظره با احمدی نژاد

می خواستم دیشب بلافاصله پس از شنیدن مناظره احمدی نژاد و موسوی، مطلبی را بنویسم اما اکنون به خاطر تاخیری که در این رابطه ایجاد شد و شاید بتوان آن را "توفیقی اجباری" نامید ناراحت نیستم! این تاخیر باعث شد به دور از فضای پرهیجان شب گذشته، هیاهوهای خیابانی، اخبار پی در پی و لحظه ای و خیلی مسائل دیگر این متن را بنویسم. این زمان موجب شد تا غیر از مناظره اول مهندس موسوی، گفتگوی او با محسن رضایی را هم نظاره گر باشم و علاوه بر آن واکنش های مردم به مناظره اول را به مشاهده بنشینم، تحلیل شبکه هایی چون بی.بی.سی و صدای آمریکا به این جریان را بشنوم و واکنش مسئولان و مقامات کشور را درباره مسائل مناظره دیشب شاهد باشم.

به هر حال به نظرم حتما تحلیل ماجرای دیشب، در امشب بهتر از دیشب است!

امروز درباره مناظره شب گذشته احمدی نژاد و موسوی خیلی صحبت ها شد؛ با مخالفان موسوی، با موافقانش، با بی طرفان و حتی با بی تفاوت ها؛ سیل پیامک هم که جاری بود از انواع مختلف! به جرات می توانم بگویم که غیر از یک طیف خاص که واقعا نمی دانم مبانی دینی، اخلاقی و شخصیتی شان چیست، تمام افرادی که از چند دقیقه تا چند ساعت با من صحبت کردند، از احمدی نژاد و رفتارش در مناظره با موسوی گلایه داشتند.

برایم جالب بود که حتی چند نفر از موافقان سابق رئیس جمهور کنونی و چند نفر از کسانی که درباره او و موسوی نظر ممتنع داشتند، با دیدن مناظره دیشب به نتیجه قطعی رسیده بودند: احمدی نژاد نه!

به نظرم نمی توان منکر این واقعیت شد که از جهاتی احمدی نژاد پیروز مناظره شب گذشته بود؛ او توانست در کمترین زمان ممکن بیشترین حملات را به حریفش بکند؛ البته این مسئله با توجه به شخصیتی که ما از او سراغ داریم خیلی بعید که نبود، هیچ، بلکه به میزان زیادی هم قابل پیش بینی بود. اما موسوی را خیلی ها نمی شناختند. خیلی ها با او به سفر انتخاباتی نرفته، یا در میتینگ هایش شرکت نکرده و حتی غیر از رنگ سبز که این روزها در هرجایی از کشور دیده می شود، نشان یا کلامی از او در ذهن نداشتند. این مسئله هر چند که در ظاهر به جهت شناخته تر بودن حریف موسوی به زیان او می نمود اما لوازم شکل گیری یک "استقرای ناقص" در ذهن عوام از او را نیز فراهم می کرد که شاید کمتر کسی از طرفداران احمدی نژاد به آن توجه کرده باشد.

من البته نمی گویم "استقرای ناقص" خوب است ولی اینجا روی سخنم با دوستانی است که مناظره شب گذشته را به کلی به نفع احمدی نژاد تفسیر کرده و موسوی را بازنده آن اعلام کردند. به دلایل زیر معتقدم موسوی در مناظره اولش با احمدی نژاد نه "پیروز مطلق" که حداقل "پیروز نسبی" میدان بود:

۱- جدل را احمدی نژاد شروع و به بیانی تیر اول را او به سمت حریف پرتاب کرد و این کار را خیلی سریع و صریح و شاید عجولانه انجام داد. این در حالی بود که مناظره را موسوی با لحنی آرام و ساده در حالی که مشغول پیدا کردن برگی از کاغذهایش بود، با آرامش مخصوص به خود پایان داد؛ قطعا نمی توان منکر تاثیر آخرین کلوزآپ برنامه مناظره بر ذهن مخاطبان شد که پس از "ده دقیقه طلایی" میرحسین، پایانی مناسب را برای یادآوری مجدد آرامش شخصیتی او برای مخاطبانش ایجاد نمود. شاید غرولند پایانی احمدی نژاد هم که به هنگام محو شدن تصویر بر صفحه تلویزیون همه شنیده شد، گلایه ای از همین فضا بوده باشد.

۲- اینکه "پیروزی مطلق" را به موسوی نسبت ندادم به این دلیل بود که واقعا احمدی نژاد در این مناظره به لحاظ تسلط، شکل دهی به حرکات روانی از جمله خنده های پی در پی و به کار بردن جملاتی چون "من به شما علاقه دارم" یا "سخن شما از روی بی اطلاعی است" یا طرح پی در پی مباحث پراکنده به مثابه شلیک های مداوم به رقیب از موسوی پیش بود اما گویا او و مشاورانش توجه نداشتند که این پایان کار نیست! آن ها گویا به "ظرفیت های بالقوه مردم پسند" که شخصیتی چون موسوی تا بالفعل کردن آن ها تنها یک لبخند فاصله دارد، غفلت کرده بودند.

۳- به همان مسئله "استقرای ناقص" بر می گردم؛ همانطور که گفتم به هیچ وجه قائل به صحت چنین رویکردی نیستم اما گویا گروه مشاوران احمدی نژاد فراموش کرده بودند که با طرح سلسله وار چند نام نمی توان به سادگی موسوی را به هاشمی متصل کرد؛ واقعیت این است که غیر از تصاویر مثبتی که از نخست وزیر دوران دفاع مقدس در ذهن جوانان آن دوران و شاید نوجوانان دهه شصت وجود داشته باشد، قشر وسیعی از مردم ایران نسبت به میرحسین خالی الذهن بوده اند؛ هر چند که احمدی نژادی ها بدرستی تشخیص داده بودند که تداوم رفت و آمدشان به پاستور در گرو احیای "دو قطبی هاشمی و احمدی نژاد" است اما اشتباه استراتژیک آن ها در میدان مناظره با موسوی این بود که سناریوی اتصال موسوی به هاشمی یا سایر افرادی که به لحاظ اقتصادی مشکل دار خوانده شدند، بسیار ضعیف و ابتدایی طراحی شده بود.

گویا طراحان سناریوی مذکور چنین پنداشته بودند که جذابیت موضوع هاشمی برای افکار عمومی ایران به حدی است که ضعف های دیگر و گمانه های بعدی را عملا از نظرها دور می سازد. غافل از این که "استقرای ناقص" در این مرحله گریبان گیر آن ها خواهد شد. بر این اساس جدای از کسانی که رای به احمدی نژاد را تکلیفی شرعی می دانند، مابقی مردم رفتار 90 دقیقه ای موسوی را به حساب چارچوب های اصلی شخصیت او خواهند گذاشت و این برای کسی که در برابر حملات بی امان رقیب که اغلب خارج از چارچوب های انصاف و شرع و اخلاق بود، سکوت و تحمل را برگزید بهترین گزینه می توانست باشد. که چنین هم شد. در ضمن موسوی با عذرخواهی خود در آغاز مناظره با محسن رضایی و تاکید بر این جمله معروف که "ادب مرد به ز دولت اوست"، این حلقه را با هوشمندی تکمیل کرد.

۴- واقعیت این است که احمدی نژاد در این مناظره بیش از حد بر پتانسیل نهفته در نگاه مردم به خاندان هاشمی حساب باز کرده بود و این حرکت، اشتباهی مسلم بود. او گویا فراموش کرده که مردم ایران به "مظلوم" علاقه دارند و از جمله عوامل اصلی پیروزی 4 سال قبل او بر هاشمی هم همین خصوصیتش ولو در ابعاد شکلی بود. احمدی نژاد در مناظره با موسوی به گونه ای ناخودآگاه توپ مظلومیت را به زمین موسوی انداخت که حاصل جمع این ویژگی با خصوصیات اخلاقی میرحسین و سیادت او سه ضلع مثلثی را برای مخاطبان مناظره شبانگاهی ایجاد کرد که به وضوح یادآور شخصیت آرمانی "سید محمد خاتمی" در سال ۱۳۷۸ بود.

۵- یکی از دوستان حامی رئیس جمهور کنونی می گفت، خدا کند حرفهای احمدی نژاد دروغ بوده باشد تا تحلیلی که در نتیجه این صحبت ها متوجه کلیت کشور می شود و از بازرسی دفتر رهبری تا رئیس مجلس خبرگان و مجمع تشخیص مصلحت نظام و طبقات پائین تر را شامل می گردد هم نقش بر آب باشد. برای این دوست، "اهمیت نظام" و آبروی آن خیلی بیشتر از "شخص احمدی نژاد" بود اما گویا برای احمدی نژاد چنین نبود! به نظرم بهترین واکنش به این مسئله را رقیب احمدی نژاد در مقابل میلیون ها مخاطب مناظره انجام داد که اولا با اشاره به منع شرعی این رفتار، وارد کردن اتهام به کسانی که برای دفاع از خود حاضر نیستند را ناصواب دانست و ثانیا این قبیل رویکردها را با وجود قوه قضائیه به مثابه نوعی "نقض غرض" برای نهاد قضائی کشور توصیف کرد مگر اینکه فساد مورد نظر احمدی نژاد غیر از مکان های مذکور، قوه قضائیه را هم فرا گرفته باشد که طبعا در این صورت "دوری باطل" ایجاد خواهد شد که در چنین نظامی شخص او چگونه به مقام ریاست جمهوری رسیده است!

۶- هر چند که موسوی را باید پیروز اخلاقی، اسلامی و منطقی مناظره با احمدی نژاد بدانیم اما این عناوین برای "پیروزی نسبی" در این مناظره نفس گیر کافی نبود و لذا موسوی با اشاره به مواردی چون ماجرای کردان، نقش معاون اجرایی احمدی نژاد در پرونده سازی برای رقبای او، ثروت میلیاردی وزیر کشور دولت نهم و اعتراض صریح به زندانی کردن دانشجویان ستاره دار در پایان سخنانش در کنار اشاره به مسئله ملوانان انگلیسی، هزینه های ماجرای هولوکاست، طرح چندین باره مسئله ترور رئیس جمهور و این قبیل موارد در ابتدای مناظره، احمدی نژاد را با قطاری از مسائل بی پاسخ در برابر مردم مواجه کرد. قطعا احمدی نژاد متوجه این ضربات شده بود که یکبار خواستار تمدید چند ساعته مهلت مناظره و بار دیگر قصد ورود به میان کلام موسوی را نمود که البته واکنش قاطع رقیب همراه با اشاره دست او مبنی بر اینکه "شما نباید در وقت من وارد شوید!" این روند را تکمیل کرد.

۷- نهایتا هر چند که معتقدم میرحسین می توانست بسیار قوی تر از آنچه که در مناظره ظاهر شد، خود را به میلیون ها ایرانی بنمایاند اما واقعیت این است که هر دو طرف مناظره در مدت 90 دقیقه ابعاد ویژه ای از خصوصیات رفتاری، شخصیتی، اخلاقی و دینی شان را برای ایرانیان نمایش دادند.

هر چند که احمدی نژاد در "فن جدل" به مراتب قوی تر از موسوی بود اما هیچ کس منکر "برتری اخلاقی" موسوی در این مصاف نقس گیر نبوده و نیست و اخلاق پیروز واقعی این مناظره بود نه جدل! هر چند که شاید جدل را برخی بیشتر بپسندند.

انتخابات ۲۲ خرداد، در واقع انتخاب بین دو رویکرد مدیریتی است: "مدیریت جدلی" یا "مدیریت اخلاقی".