آيا هيچ‌گاه دردل شب،

 دور از هياهوي زندگي به آسمان پرستاره نگاه كرده‌ايد؟

 و روح شما به عظمت و زيبايي آن مجذوب شده است؟

 اين احساس احترام و ستايش به عظمت و زيبايي

 و اظهار خضوع و تسليم در برابر خالق آن

 نيايش ناميده مي‌شود.

نيايش، ارتباط قلبي انسان است با ذات عالم هستي

 نيايش، راز و نياز دروني انسان است با كمال مطلق

 نيايش، كشش روح است به سوي كانون غيرمادي جهان

 نيايش، پرواز انسان است به سوي پروردگار عالم

 نيايش، منحصر به انسان‌ها نيست

 تمام موجودات عالم در نيايشي بزرگ شركت دارند

 هر يك به زبان خود خدا را تسبيح مي‌كنند.

 شعله‌ي شمع خود نيايشي است

 و سوختن پروانه، نيايشي ديگر ...

 خنده‌ي معصوم كودك نيايشي است

 و مهر پاك مادر نيايشي ديگر...

 نيايش، يك مسير روحاني و مكاشفه‌ي دروني است،

 كه در آن عصاره‌ي وجود آدمي مي‌جوشد،

 مي‌سوزد،

 به روح مبدل مي‌شود،

 به فراخناي عالم هستي بالا مي‌رود،

 و در وجود كل، حل مي‌گردد ...

" شهيد دكتر مصطفي چمران"

 يا علي

حامي